تَخَفَّفُوا تَلْحَقُوا (سبکبار شوید تا به مقصد برسید)

و من خطبة له عليه السلام

فَإِنَّ الْغَايَةَ أَمَامَكُمْ وَ إِنَّ وَرَاءَكُمُ السَّاعَةَ تَحْدُوكُمْ تَخَفَّفُوا تَلْحَقُوا فَإِنَّمَا يُنْتَظَرُ بِأَوَّلِكُمْ آخِرُكُمْ ... (خطبه 21)

أقول إن هذا الكلام لو وزن بعد كلام الله سبحانه و بعد كلام رسول الله صلى الله عليه و اله بكل كلام لمال به راجحا و برز عليه سابقا فأما قوله عليه السلام تخففوا تلحقوا فما سمع كلام أقل منه مسموعا و لا أكثر محصولا و ما أبعد غورها من كلمة و أنقع نطفتها من حكمة و قد نبهنا في كتاب الخصائص على عظم قدرها و شرف جوهرها

ترجمه:

سبكبار شويد

دير يا زود به منزل رسيد، كه رستاخيز پيش رويتان است و ساربان مرگ بانگ «الرّحيل» سر داده و شما را به پيش مي رانَد. سبكبار شويد تا برسيد، كه ره سپردگان به انتظار آخرين مسافرند تا دادگاه بزرگ الهي حسابرسي بندگان را بياغازد.

سيّد رضي گويد: اين خطبه را اگر با ديگر سخنهاي دنيا - جز خطبه خدا و پيامبر - بسنجند، بر همه فزوني كند و در عظمت پيشي گيرد و سرآمد گردد. نگاه كنيد به جمله «تَخَفَّفُوا تَلْحَقُوا» (سبكبار شويد تا برسيد)، تاكنون سخني كوتاه تر و پربارتر از اين شنيده نشده است. چه ژرف كلمه اي.